Πέμπτη 3 Μαρτιού

Όπως όλα τα… αγνά πλάσματα, οι γάτες είναι πρακτικές.

William Burroughs, 1914-1997, Αμερικανός συγγραφέας

kalhmerakriri

Η εθνική μας γάτα…

Η γάτα Ιμαλαΐων είναι ένα είδος μακρύτριχης γάτας, πανομοιότυπης με την γάτα Περσίας.   Πήρε την ονομασία αυτή διότι η γούνα της έχει παρόμοιους χρωματισμούς με το κουνέλι των Ιμαλαΐων (σκούρο πρόσωπο και άκρα).

Η πρώτη γάτα Ιμαλαΐων δημιουργήθηκε το 1930 από τον καθηγητή Κλάιντ Κέλλερ (Clyde Keller) της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ( αυτό το Πανεπιστήμιο κάνει καλή δουλειά, αφού πολλοί Έλληνες πρωθυπουργοί σπούδασαν σε αυτό). Ο αρχικός τους σκοπός δεν ήταν να δημιουργήσουν ένα νέο είδος γάτας αλλά απλώς να μελετήσουν την θεωρία της γενετικής και της κληρονομικότητας. Η διαφορά αυτής της γάτας με τις δικές μας γάτες είναι ότι οι δικές μας, έχουν μακραίωνη ιστορία και γεννήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Ο λαός μας τις γνωρίζει και ως γατάκια ή γατόνια ή γάτους ή γάτους με πέταλα, ανάλογα με τις δραστηριότητές τους και το βαρύ βιογραφικό τους. Οι δικές μας πάλι γάτες δεν είναι αποτέλεσμα διασταύρωσης από κάποιο εργαστήριο, αλλά προϊόν αυτόματης μετάλλαξης καθώς επίσης δεν χρησιμοποιούνται ως διακοσμητικές ,αλλά σε ειδικές αποστολές. Παράδειγμα, μπορεί να είναι παρούσες σε κλειστές συναντήσεις πολιτικών και εκδοτών, όπου δεν επιτρέπεται η παρουσία τρίτου προσώπου, οπότε έχουν το προνόμιο να είναι αποκλειστικοί μάρτυρες. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που έχουν οι δικές μας γάτες και που δεν έχει καμία γάτα στον κόσμο, είναι η καλή τους σχέση με το χρήμα. Ενώ όλες οι γάτες του κόσμου έλκονται από τη μυρωδιά του ψαριού, οι δικές μας μυρίζουν το χρήμα και έχουν και τον τρόπο να το κερδίσουν. Αφού μπορούν να συμμετέχουν, ως απλές και ανυποψίαστες γάτες, σε μυστικές συναντήσεις, άρα γνωρίζουν και τα μυστικά. Μετά εκβιάζουν, ζητούν χρήματα και αν δεν τα πάρουν, μέχρι και κυβερνήσεις ρίχνουν. Συνήθως βάζουν στο παιχνίδι και άλλα μικρότερα γατόνια για να στηρίξουν την προπαγάνδα τους. Άλλες φορές πάλι γίνεται και γατο-καυγάς στη μοιρασιά. Αν δεν πάρουν το χρήμα αμέσως βγάζουν νύχια. Ξέρουν ότι μεγάλο μέρος του λαού μας είναι γατό-φιλοι και το αξιοποιούν. Γνωρίζουν επίσης ότι έχουν ένα πλεονέκτημα. Δεν έχουν φωνή, έτσι ώστε να μη μπορείς να αναζητήσεις την αλήθεια. Είναι παράξενες οι ελληνικές γάτες. Πρόκειται για είδος ανθεκτικό, που πολλαπλασιάζεται σε συνθήκες ακολασίας, ασυδοσίας και διαπλοκής. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστούν, είναι να τους βγάλουμε τα νύχια. Τότε θα γίνουν ακίνδυνες και ίσως επιστρέψουν στη μυρωδιά του ψαριού, έτσι για να υπάρχουν σαν είδος. Μέχρι τότε ας προσέχουμε…

 

  • H 3η Μαρτίου είναι η 62η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Υπολείπονται 303 ημέρες.
  • Η εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη των Αγίου Κλεονίκου και Αγίου Θεοδώρητου.
  • Σήμερα, Τσικνοπέπτη, γιορτάζουν οι Κλεόνικος, Κλεονίκη, Νίκη, Θεοδώρητος.
  • Η Τσικνοπέμπτη είναι, μια από τις πλέον αγαπημένες γιορτές του χρόνου. Στην Ελλάδα, η μυρωδιά της «τσίκνας», η οποία δεν είναι άλλη από τη γνωστή σε όλους μας μυρωδιά του καμένου ψημένου κρέατος, έχει δώσει το όνομα Τσικνοπέμπτη, την ημέρα που θεωρείται και ως η επίσημη έναρξη της αποκριάτικης περιόδου. Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, αναμένοντας τη νηστεία της Σαρακοστής και σεβόμενοι τις νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής, η Τσικνοπέμπτη τοποθετήθηκε ανάμεσα, ως μια ημέρα εκτόνωσης με «τσίκνισμα» και κραιπάλη. Η ονομασία προήλθε καθώς αυτή την Πέμπτη, σύμφωνα με την παράδοση, σε πολλά μέρη της Ελλάδας, έλιωναν το λίπος από τα χοιρινά, ενώ παρέες συγκεντρώνονταν στα σπίτια για να ψήσουν κρέας, να το τσικνίσουν δηλαδή. Η διάχυτη μυρωδιά της τσίκνας σε όσα σπίτια είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν κρέας, οδήγησε στο να ονομαστεί Τσικνο-Πέμπτη. Η προέλευση του εθίμου μάλλον ανάγεται στις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και των Ρωμαίων, που επιβίωσαν με παραλλαγές μέχρι και τα χριστιανικά χρόνια.
  • Σαν σήμερα, το 1966 ανακοινώνεται η απέλαση από την Τουρκία και του τελευταίου Έλληνα υπηκόου, κατοίκου Κωνσταντινούπολης, εξαιρουμένων των περίπου 1.500 που παραμένουν για διαφόρους λόγους αλλά ως αλλοδαποί. Το 2002 σταματάει η χρήση της δραχμής μετά από μια περίοδο 2 μηνών από την ημέρα που ξεκίνησε η χρήση του ευρώ.